TTYN

In de Nederlandse media heerst al jarenlang het beeld dat er in Engeland alleen maar hoogstaande televisieprogramma's wordt gemaakt. Ook ik was in Nederland een trouwe kijker van BBC1 (wie herinnert de chagerijnige John Peel nog als presentator van Top of the Pops?) en BBC2 (Later! with Jools Holland!) en dankzij digitale televisie van UPC kon ik de afgelopen tijd genieten van Jonathan Ross' blik op de eigenzinnige Japanse cultuur in Japanorama of de gewiekste trucs en scams van Alex, Paul en Jess in The Real Hustle op BBC3.

Na drie maanden in Londen te wonen weet ik nu wel beter: de Britten zijn koning in het maken van pulp tv. Zenders als ITV, ITV 2, Channel 4, Five, Fiver, Dave en Virgin braken aan de lopende band onzinnige shows en sensatiebeluste documentaires uit. Programma's met nietsverhullende titels als The Truth About Super Skinny Pregnancies, How To Look Good Naked, The Sex Education Show vs Pornograpy, Extraordinary People: Freak Show Family laten weinig aan de fantasie over.

Afgelopen januari gingen met de nodige bombarie de deuren van het Big Brother huis opnieuw open. Stompzinnige opdrachten (niveau: eet twee rode pepers en slik ze door, maak 80 rondjes op een speelgoedtractor) die aan lager wal geraakte celebrities als zangeres Latoya Jackson en rapper Coolio samen met lokale soapies en uitgerangeerde presentatoren moesten uitvoeren, hielden miljoenen Britten aan de buis gekluisterd. Onderlinge ruzies en kibbelpartijen in het BB huis werden breed uitgemeten in de kolommen van celebrity geile freebies als London Lite en The London Paper.

In de jacht op kijkcijfers ontkomt zelfs de BBC niet aan de verplatting van zijn programma's. De laatste reeks van Strictly Come Dancing kon nog altijd rekenen op een groot marktaandeel op de zaterdagavond. Vanaf deze week zijn bij Auntie Beeb in het overigens sobere reality tv-programma The Apprentice de verrichtingen van vijftien sollicitanten te volgen, allen een droombaan (met een inkomen van zes cijfers) ambiërend bij self made man Sir Alan Sugar. Wekelijks stuurt de norse Sugar een kandidaat de laan uit met de ijzige woorden 'You're Fired!' en alles wat de afvaller had moeten doen om het vege lijf te redden, wordt ook weer breed uitgemeten de dag erna op radio, tv en in de krant.



Hoogtepunt van Britse pulp tv was de jacht van professionele party pooper Paris Hilton naar een BBF oftewel een heuse British Best Friend. Tijdens een wekelijkse afvalrace hoopten dertien oppervlakkige kandidaten (opvallend veel hoogblonde/donkergeverfde, zonnebankbruine (paal)danseressen, modellen en ander animeervolk) meer dan al te graag een plekje te veroveren in de nabijheid van La Hilton en dit leidde tot tenenkrommende, onvergetelijke tv-momenten. Tijdens de vele party's in het Londense nachtleven deed iedereen zijn best gezellig te feesten met (lees: zich op te dringen aan) Paris. Ook hier weer een mansion (met zwembad) waarin alle kandidaten non stop werden gefilmd inclusief de nodige haat en nijd. Hilarisch!

Ook het eindresultaat van de onvermijdelijke make over kon in de eerste aflevering kandidate Jade niet bekoren. Tranen met tuiten snotterde ze in een plat Liverpool's accent dat de transformatie haar echt niet goed had gedaan en dat de kapper haar lange lonken onterecht eraf had geknipt: reden genoeg voor Paris om haar met de woorden 'TTYN' (oftewel SMS jargon voor Talk To You Never) te laten vetrekken. Een beetje verandering van je uiterlijk hoort in het leven van de jet set, nietwaar?



In één van de laatste opdrachten werd de denkbeeldige vriendschap met Paris op de proef gesteld door de overgebleven vijf kandidaten ieder apart een brief van Paris te laten lezen waarin stond dat de desbetreffende kandidaat zogenaamd naar huis werd gestuurd. Het exit interview werd gefilmd en Paris keek stiekem mee. Heftige reacties als 'Wat heb ik verkeerd gedaan?', 'Waarom vertelt Paris mij dit niet persoonlijk?' en zelfs 'Mijn leven heeft geen zin meer' (!) riepen bij mij gevoelens van plaatsvervangende schaamte op.

Kandidate Chrissie vatte Paris' besluit teleurgesteld, maar moedig op en dacht in het interview hardop na hoe ze haar leven na de show ging oppakken. Misschien met het schrijven van een blog of zelfs een boek? Geen enkel traan werd gelaten. Vandaar dat Paris haar het programma uitbonjourde, want mensen die meeliften op haar eigen succes, nee, dat zijn geen echte vrienden. TTYN Chrissie!

In de finale vlogen de drie overgebleven kandidaten (Kat: een ijskoude, bitchy paaldanseres, Emma: een ruggegraatloze wanna be zangeresje ('Een liedje van The Beatles? Eeuuh, daar kan ik nu even niet opkomen') en Sam: een te blije, blonde homo Paris überfan) naar Californië om daar tijdelijk deel uit te maken van Paris' snelle leven vol glitter en glamour.

Natuurlijk koos fag hag Paris in de zinderende finale blije nicht Sam als haar BBF. Blijdschap alom! In de laatste minuut van het programma komt Paris naar het hotel waar Sam verblijft en wisselen ze als echte vrienden elkaars telefoonnummers, emailadressen en twitternamen uit. 'Talk to you soon bitches!', roept Paris vanuit haar auto ons toe. En dan... is het afgelopen. Bellen Paris en Sam elkaar om de haverklap op om de laatste roddels uit te wisselen? Komt Paris bij Sam over de vloer in het troosteloze west Sussex als hij zijn verjaardag viert met zijn vriendjes? Mag Sam Paris vergezellen op de rode loper als ze moet opdraven voor de zoveelste filmpremière? Allemaal vragen waar het programma geen antwoord op geeft...



Door zo uitvoerig op Paris Hilton's British Best Friend in te gaan, verraad ik natuurlijk dat ik af en toe heb gekeken naar deze pulp. Ach, als je kwalitateitspulp wilt maken, doe het dan goed. En dat hebben Paris en haar marketingteam heel goed begrepen... TTYS!