Mate culture

Nu de G20 top erop zit, kan de balans worden opgemaakt. De aankomst van politici als ware celebrities op de rode loper (!) in Downing Street 10, professorisch opgezette tentenkampen van betogers in de City, politiek succes in de ExCel in oosten van de stad Londen, een demonstrant die door een aan diggelen geslagen raam van de Royal Bank of Scotland naar binnen kruipt, City werknemers die op advies van de politie casual gekleed naar het werk gaan: de Britse media berichtten uitvoerig over de G20 en geen enkel detail werd bespaard gebleven voor het publiek.

Tijdens deze top waren er in het bijzonder alle ogen gericht op Barack en Michelle Obama. Voor de eerste maal in zijn carrière trad Barack Obama op temidden van andere politieke wereldleiders. 'Hoe zou hij het ervan afbrengen?', vroeg iedereen zich af. Ook zijn vrouw Michelle trok alle aandacht van de media. Zou zij de rol van first lady met verve weten uit te dragen in al dit politieke geweld?

Dat werkelijk iedere stap of beweging van het Amerikaanse echtpaar onder een loep werd gelegd, werd mij wel duidelijk toen ik woensdagavond keek naar het tien uur journaal van de BBC. Non-nieuws, daar zijn Britten dol op. Nietszeggende voorvallen worden buiten alle proporties opgeblazen alsof een onverwachte tsunami heel Groot-Brittannië in een keer van de kaart heeft weggevaagd.

In het journaal werd uitgebreid stil gestaan bij het overigens gemoedelijk bezoek dat de Obama's brachten aan Koningin Elisabeth en Prins Philip in Buckingham Palace. In de laatste vijf seconden van de reportage was heel televisiekijkend Engeland getuige hoe Michelle haar hand vriendschappelijk op de schouder van de Queen Mum legt. 'Against the protocol Michelle hugged the queen', hoorden we een venijnige commentaarstem zeggen. Drama van de bovenste plank!

De volgende dag was opnieuw de presidentsvrouw hèt gespreksonderwerp. In BBC Breakfast werd de loftrompet uitgestoken voor Michelle als stijlicoon. Presentatoren Bill Turnbill en Kate Silverton analyseerden samen met een modejournalist en de persoonlijke stylist van Sarah Brown het modieuze ensemble wat mevrouw Obama aanhad bij aankomst van de ambtswoning van premier Gordon Brown.

Beide deskundigden waren zeer te spreken over de opvallende combinatie van de first lady. Maar zien we dat goed daar? Een kek topje met blote armen? Blote armen?! Wat een moed! Maar wel erg gewaagd! Wat vonden de experts hiervan? Kon dit eigenlijk wel? Michelle moest vooral aantrekken waar zij zich prettig in voelt, vonden de deskundigen. Want haar afvallen, nee, dat ging natuurlijk iets te ver...

Ook het optreden van Barack Obama bleef niet onbespaard in de media. Op vrijdagochtend werd wederom in BBC Breakfast uitgebreid stil gestaan bij het feit dat de Amerikaanse president in zijn afscheidstoespraak meerdere malen naar premier Brown verwees door hem gewoon Gordon te noemen. Gordon! Niks 'prime minister Brown', 'colleague Brown' of gewoon 'mister Brown'. Een opgetrommelde etiquettedeskundige moest met lede ogen aanzien dat zelfs in de wereldtop van de politiek de mate culture zich langzaam opdrong. 'Waar moet dat naar toe?', zag ik hem zichzelf hardop vragen...

Het tien uur journaal van donderdagavond: of Michelle Obama de rol van first lady met verve weet uit te dragen? Geheel onverwacht bracht de presidentsvrouw een bezoek aan een meisjesschool in de gemengde wijk Islington in oost-Londen. Tijdens haar inspirerende speech in de aula van de school stak ze alle leerlingen op ontwapende wijze een hart onder de riem door ze erop te wijzen dat zij het lot van hun eigen toekomst in handen hebben.



Buiten was de school uit veiligheidsoverwegingen door politie afgezet en stonden drommen nieuwsgierigen te wachten in de hoop een glimp van Mrs Obama te vangen. De journalist vroeg aan een zwart pubermeisje waarom ze hier staat. 'Omdat Michelle Obama hier is!', riep ze enthousiast. Waarom is zij zo belangrijk dan, wil de reporter weten. 'Omdat zij de vrouw is van de eerste zwárte president van Amerika', luidde haar antwoord vol trots. Soms ligt het grote nieuws gewoon op straat...