Ouderwetse gezelligheid

Welke ingrediënten heb je nodig om feest geslaagd te noemen? In Londen bewijzen ze dat je met zeer beperkte middelen toch een heel goed feestje kunt bouwen.

Lokatie: een aftandse parkeergarage van drie etages ergens in een rustige woonwijk in noordwest Londen. Zaterdagnacht, circa half een. Met de hulp van mijn beduimelde Mini London AZ heb ik de lokatie met wat moeite op mijn fiets gevonden. Buiten kun je duidelijk horen dat het feest van de Room4Movement crew al aan de gang is. Waar de muziek exact vandaan komt, is mij nog onduidelijk.

De portier van de parkeergarage wijst vanuit zijn hokje dat ik een trap af moet. Beneden aangekomen sta ik in het soutterain waarvanuit je de straat nog net kunt zien. Achterin de garage hoor ik de muziek. Met grote canvasdoeken van plafond tot vloer is het feestgedeelte afgezet. De professorische entree is met verkeerspionnen gemarkeerd, een tafeltje doet dienst als kassa, een lief meisje zet een stempel op de rug van mijn hand.

Zodra ik de deur open doe, sta ik in een schaars verlichte ruimte van zo'n 30 meter lang en 10 meter breed. Bijzonder laag plafond, ik schat zo'n 2,5 meter hoog? In alle vier hoeken staat een luidspeaker op een statief opgesteld die alle vier tesamen een bijzonder dik vol geluid geven. Aan de rechterkant staat de dj booth opgesteld. Misschien kun je beter spreken van een lange tafel waar vier cd-mixers staan opgesteld. Het mengpaneel in het midden wordt geflankeerd door twee iBooks.

De professorische bar staat achterin, beter gezegd: de tafel waar flesjes Corona en cola (geschonken uit 2 liter flessen) verkocht worden. Aan de muur hangen doeken met zeefdrukafbeeldingen van trainers. Her en der bungelen gecustomizede Nike Airs aan de muur.

Het honderd man tellend publiek heeft er opvallend veel zin in. Bij binnenkomst wordt er al druk gedanst. Overal soepel bewegende mensen, de een wat fanatieker dansend dan de anders. Opvallend veel funki dreds in de dertig. Weinig muurbloemen, een enkeling checkt heupwiegend zijn mail op zijn iPhone. Veel gleufhoedjes, hier en daar een platte opapet, zorgvuldig om de hals gedrappeerde Arafatsjaaltjes, veel stijlvolle jurkjes. Geen vierkante jaren 80 brillen of andere te coole Vice-achtige verkleedpartijen, gewoon ouderwetse gezelligheid.

En de muziek? Naast dikke hip hop (Q-Tip!), onvervalste boogie en een onverwachte drum & bass tune wordt er toch voornamelijk broken beat geserveerd. Ingewikkelde heavy drumpatronen, sterk wisselende modulaties, hemelse harmonieën: met veel liefde en passie serveren Dego, Kaidi Tatham en de Uprock crew oud en nieuw werk door elkaar. Broken beat op sterven na dood? De uitbundige reacties van de kleine loyale aanhang maakt het uitbrengen van spaarzaam nieuw materiaal het allemaal dubbel en dwars waard.

Room4Movement heeft mij met minimale middelen een nacht bezorgd die ik niet snel zal vergeten. Cheers bruvs.